psychic healingreacties van cliëntenover martinjournalistiek werkfotoserieshome










Die erfenis mag gehoord worden




Vrijdag, 1 maart 2002 overleed de in spirituele kringen zeer gewaardeerde radiopresentator Freek Simon in wiens radioprogramma Tros-Perspektief ik één van de vele gasten mocht zijn.
Na vijf jaar op het Veronica (piraten)schip als nieuwslezer te hebben gewerkt, ging Freek werken bij Tros-Actua-Radio. Toen er een oppervlakkig programmaatje over astrologie schipbreuk leed, stelde hij de Tros-programmaraad voor dit te vervangen door een programma dat hij altijd al wilde maken: diepte-interviews met uitermate intrigerende mensen die hun succesvolle maatschappelijke carrière vaarwel zeiden om iets op het spirituele vlak te doen. Wat hen bewoog, wist meester interviewer Freek Simon zo levendig te laten vertellen dat de Tros besloot dit schitterende programma te prolongeren. Zo ging in 1990 Tros-Perspektief van start en wist het ondanks het ongelukkige uitzenduur op donderdagochtenden een hoog aantal vaste luisteraars aan zich te binden.
Het was zijn zeer betrokken producer Anita van Zadelhoff die me in 1997 uitnodigde om in Freek Simon’s programma te komen vertellen hoe ik er toch toe was gekomen om in 1980 mijn werk bij de Rijksverkeers-inspectie op te geven om als aurareader en healer te gaan werken. Direct na uitzending stond mijn telefoon roodgloeiend en werd ik bijna verpletterd onder het enorme aantal mensen dat om een sessie vroeg. De impact van dit programma zou nog jaren doorwerken, want vele luisteraars namen Freek Simon’s programma’s op en de compactcassettes werden uitgeleend aan vrienden en bekenden. Onlangs nog, dus ruim vier jaar na de uitzending, belde een mevrouw uit Zaandam me op om een afspraak te maken. Ze had onlangs het bandje beluisterd waarop Freek mij interviewde. Ook andere gasten uit het programma hebben dezelfde ervaring. Freek Simon bewees dat er wel degelijk waardevolle radio te maken is die beklijft. De programma’s van Freek bevatten een schat aan levendige, spirituele informatie en kennis en het is goed te weten dat al deze prachtprogramma’s vanaf 1992 nog allemaal tegen kostprijs verkrijgbaar zijn op cassettebandjes. Wie een lijst met alle Tros-perspektief programma’s wil ontvangen om daaruit een keuze te maken, kan er op de volgende manier aankomen: schrijf je eigen adres op een gefrankeerde enveloppe en stuur deze in een andere enveloppe naar Tros-Perspektief, Postbus 28450, 1200 LL Hilversum. Je krijgt dan in je eigen enveloppe de volledige lijst retour.
Freek, je was een fantastische kerel die ik zeer erkentelijk ben om de respectvolle wijze waarop je mij en anderen in je programma hebt geïnterviewd. Je hebt een belangwekkende erfenis nagelaten die gehoord mag worden!

Martin van der Velde






Meester interviewer Freek Simon.

In 1997 interviewde ik Freek Simon voor het blad Koörddanser.
Dat vraaggesprek staat hieronder.

Over de geringe kwaliteit van het grote TV-aanbod wordt veel geklaagd. De omroepen blijven desondanks liever investeren in het op de massa gerichte amusement. Als met het middagprogramma "Spreekuur" de TROS aan de wensen van een op kwaliteit gestelde minderheid tegemoet lijkt te komen, dan wordt zo'n parel al weer wegbezuinigd, nog voor het algemene bekendheid kon vergaren. Menigeen wordt daar kwaad over. Freek Simon, de presentator van het betreffende programma blijft laconiek en zegt rotsvast te vertrouwen in "zijn engeltjes", die volgens hem echt wel weer nieuwe mogelijkheden zullen scheppen. Hij wenst dat niet geduldig af te wachten en richt zijn energie thans op zijn spirituele radioprogramma "Perspektief". Wekelijks presenteert hij daarin mensen, die een interessant gedachtengoed aan de luisteraars overbrengen.

Komen er engeltjes op het spreekuur?
Een interview met radio- en tv-presentator Freek Simon
Ons gesprek vindt plaats in de kleedkamer van de Hilversumse "Villa Kiekover", die door de TROS in een piepkleine TV-studio is omgebouwd. Freek heeft duidelijk veel zin in dit interview en geniet zichtbaar van de aandacht, die hij andersom in zijn programma's zo ondersteunend aan zijn gasten geeft. Hoewel ik in hem een bewogen gevoelsmens herken, laat hij zich niet gemakkelijk overhalen om direct vanuit zijn gevoel te spreken. Dat gebied lijkt hij af te schermen door met verve te vertellen over de "ins" en "outs" van zijn vak.

Hoe ben je bij de radio terecht gekomen?
Schijnbaar toevallig. Na mijn fotografieopleiding aan de Rietveld Academie in Amsterdam, werkte ik als freelancefotograaf in de reclame en de mode. Een heel onzeker bestaan, want ik moest telkens weer nieuwe opdrachten vinden. De ene keer had ik een opdracht van een paar duizend gulden, maar daarna kon ik soms tijden zonder werk zitten. Daar kon ik slecht tegen. Ik woonde toen bij een hospita, die haar dagen vulde met het van voren naar achteren uitspellen van de krant. Ik grapte eens tegen haar: "Als je nou eens een vaste baan voor me ziet, geef dan een gil." Een paar dagen later kwam ze op de proppen met een advertentie van Veronica, waarin een nieuwslezer werd gevraagd. "Maar dat is toch niks voor jou", meende ze. Ik antwoordde "Oh nee? Dan moet jij eens opletten!". En zo ging er een sollicitatiebrief naar Veronica. En kort daarop volgde ikzelf en ging er de nieuwsbulletins presenteren. Veronica was toen nog een illegale onderneming die vanaf een schip buiten de territoriale wateren in de Noordzee uitzond.

Hoe beviel dat zo op zee?
Op zich was het een fantastische tijd, maar ik was wel gauw zeeziek, dus dat was niet zo leuk. Na 5 jaar en de zoveelste storm dacht ik dat het maar eens afgelopen moest zijn. Dus ik belde de radionieuwsdienst van het A.N.P., waar ze "toevallig" met een sollicitatieronde bezig waren. Ik werd uitgenodigd voor een gesprek en kreeg meteen een aanstelling. Na een paar jaar werd ik door de TROS uitgenodigd om daar te komen werken bij TROS-Aktua-Radio. Aanvankelijk had ik daar helemaal geen trek in en wees het aanbod van de hand. In mijn ogen was de TROS een foute, rechtse club waar ik helemaal niet bij wilde horen.

Hoe hebben ze je dan toch kunnen overhalen?
Ze vertelden me dat de actualiteiten programma's van de TROS-radio politiek correct waren en losstonden van het toen door mij verfoeide TV-programma. Daar wilde ik eerst geen barst van geloven, maar ik werd door Henk Kamperman uitgenodigd om vrijblijvend eens een kijkje te komen nemen. Henk Kamperman had ik bij het A.N.P. als een prima vent leren kennen, dus ging ik toch eens kijken. Tot mijn verbazing kwam ik in een hele goeie sfeer terecht en ben ik uiteindelijk toch overgestapt. Zo verzeilde ik in het actualiteitenwerk. Van het één kwam het ander en zo heb ik gaandeweg allerlei soorten radioprogramma's gemaakt, onder meer op medisch gebied en consumentenvoorlichting.

Wanneer werd je je spiritueel bewust?
Een jaar of veertien geleden heb ik kanker gehad. Ik ben geopereerd en weer prachtig genezen. Zo'n intense ervaring zet je aan het denken over je leven, en dat ben ik blijven doen. Ik ben niet het type dat er een traditionele meditatietechniek op nahoud. Mijn vorm van mediteren is onder het genot van een goed glas wijn alle zaken van die dag en hun diepere betekenis nog eens goed overdenken Daardoor komen er vragen in me op, die ik dan weer kan gebruiken in mijn interviews. En ik ervaar het als een opdracht om de gasten in mijn programma's zo goed mogelijk uit de verf te laten komen. Wat ze te vertellen hebben, moet boeiend en begrijpbaar bij de luisteraars aankomen. In dat proces ben ik de intermediair en dat beschouw ik als een hogere taak.

Wanneer ging je je toeleggen op spirituele radioprogramma's?
Oorspronkelijk had de TROS op maandagavond, het kan ook de woensdagavond zijn geweest, een programmaatje van een half uur over astrologie. Ik heb daaraan meegewerkt, maar vond het uiteindelijk veel te oppervlakkig, dus daar ben ik mee gestopt. In die tijd las ik "toevallig" een paar interviews met mensen die een universitaire opleiding hadden gehad of een belangrijke maatschappelijke positie hadden en iets op spiritueel gebied deden. Zo bladerde ik eens de krant door en kwam een artikel tegen over topbankier Witteveen, die een prominent Soefi bleek te zijn. In een ander artikel gaf Dr. Martin Boot te kennen zijn carrière op te geven om astroloog te worden. Daar wou ik meer over weten. Ik wilde die mensen over die intrigerende spirituele kant van hun persoonlijkheid interviewen, want ik begreep daar toen nog maar weinig van en wilde uitvissen hoe dat bij hen in elkaar zat. Ik heb toen bij de programmaleiding een plan ingediend om daar een serie programma's over te maken. Omdat men een passende invulling zocht voor het overgebleven half uurtje van het ter ziele gegane astrologie-programma, vonden zij dat meteen een goed idee. Dat was in 1990. Het oorspronkelijk plan was dat ik een serie van dertien zomerafleveringen zou maken. Maar omdat het programma goed liep en een grote schare vaste luisteraars bereikte, stelde men mij voor er die winter ook maar mee door te gaan.

Heb je nooit een tekort aan mensen gehad?
Hoewel ik in het begin bang voor was, is dat nooit een probleem geworden. "Perspektief" had in korte tijd bij een select publiek een goede naam gekregen en ik ontving van de vaste luisteraars nogal wat tips voor goede kandidaten. Er waren ook wel mensen die zichzelf kwamen aanbieden. Ik kreeg bovendien nogal wat spiritueel-psychologische boeken en artikelen toegestuurd en nodigde de auteurs uit. Zo ging dat toen en zo gaat dat nu nog steeds. Dankzij de toenemende spiritualiteit in Nederland komen er ook steeds meer potentiële kandidaten bij. Momenteel moet ik zelfs kritisch selecteren.

Wie heb je graag te gast in je programma?
In mijn programma ontvang ik graag mensen die in mijn ogen de juiste combinatie hebben van gevoel en verstand. Met zulke mensen zit ik meestal op dezelfde golflengte. Dat geeft hele intense ontmoetingen waarbij ik het gevoel heb dat ik er vrienden, broeders of zusters bijgekregen heb. In mijn vorige programma's heb ik dat nooit meegemaakt. Als ik voor Aktua een vakbondsleider interviewde, dan ging dat afstandelijk op basis van diens functie. Het ging over iets en een diep menselijk contact kwam niet tot stand. In de Perspektiefgesprekken vertellen mensen vanuit hun persoonlijk beleven en dat kan heel ver gaan. Zo herinner ik me een gesprek met Mieke Bello en Yde Lansen. Hij is psycholoog en zij is interimmanager. Zij hadden heel plotseling hun zesjarig dochtertje verloren. Om die traumatische ervaring te verwerken, hadden ze een heel mooi boekje geschreven; "Je gaat niet zomaar dood". Ze kwamen over dat hele proces van schrijven en verwerken praten, en dat hebben ze diep vanuit hun hart gedaan. Ik was na afloop zo ontroerd, dat ik op het einde van het programma nog net de laatste woorden kon uitspreken en toen zijn we met z'n allen in tranen uitgebarsten. Het zijn onvergetelijke ingrijpende ontmoetingen waarin je een hele diepe verbondenheid voelt met je medemensen. Zo'n diep gevoel van vriendschap kreeg ik ook voor Hein Stufkens, een Jungkenner, Gnosiskenner en filosoof. Wie ik ook graag in mijn programma ontvang, is Jacob Slavenburg. Jacob heeft veel geschreven over het vroege christendom. Hij is historicus, dichter en een fantastisch verteller. Ik heb hem dan ook al een paar keer in mijn programma gehad. Een schitterende ervaring had ik met de sjamaniste Roelien de Lange. Die wilde aanvankelijk helemaal niet en vond mijn radioprogramma maar onbelangrijk. Ze zei weinig tijd te hebben en liet weten al vaker teleurgesteld te zijn met radio-interviews. Maar Anita, mijn producer, heeft haar met veel moeite toch naar de studio weten te krijgen. We hebben dat gesprek gemaakt en ze was daarna heel blij en enthousiast. En dat vind ik dan leuk, dat je als radioman ook eens het idee kunt doorbreken dat alle interviewers niet zouden deugen.

Wat heb je zelf van je programma geleerd en wat wil je overdragen naar de luisteraars?
Ik ben met een heleboel dingen in aanraking gekomen die ik vroeger niet kende. Bijvoorbeeld chakra's, daar had ik nog nooit van gehoord. En dan komt er op een gegeven moment iemand in het programma gedetailleerd uitleggen wat voor dingen dat zijn. Rudi Kleinstra kwam eens vertellen over allerlei interessante theorieën en feitelijkheden betreffende graancirkels. En ga zo maar door. Ik heb daardoor een brede kennis van zaken op dat gebied verkregen. Wat ik belangrijk vind, is dat mijn luisteraars een breed inzicht krijgen over wat er zoal te doen is in de spirituele wereld. Ik wil mensen inspireren. Gemeten aan de vele reacties, wijst de praktijk uit dat dat werkt. Er zijn gesprekken bij waardoor je je als het ware opgetild voelt. Veel mensen die spiritueel bewust worden, hebben in hun omgeving niet de mogelijkheid om over deze interesse te praten. Wat in reacties vaak naar voren komt, is dat vrouwen in spiritualiteit geïnteresseerd raken en dat hun mannen roepen: "Hou toch eens op met die flauwekul". Dat is helaas nog steeds een veel voorkomende situatie. Zo'n vrouw voelt zich onbegrepen en dan is een programma als Perspektief een enorme steun in de rug, omdat ze daarin over voor haar herkenbare gevoelszaken hoort. Die kunnen haar doen beseffen dat ze geen gek buitenbeentje is. Hoe vaak heb ik niet gehoord: "Ik besef nu dat ik niet getikt ben, want wat die meneer of mevrouw in uw programma vertelde, dat voel ik net zo." Er zit een heel belangrijk troost aspect in. Het trekt luisteraars uit depressies en geeft ze weer geloof in waar ze mee bezig zijn. Er zijn ook luisteraars die er door geïnspireerd worden om nieuwe wegen te gaan bewandelen. Dat motiveert mij weer om er energiek mee door te gaan.Naast je radioprogramma presenteer je ook het dagelijkse TV-programma "Spreekuur". Het wordt 's-middags uitgezonden, waardoor het aan de aandacht van potentiële kijkers ontsnapt.

Kan dit programma niet naar de avond verhuizen?
Helaas niet! Het programma gaat zelfs geheel verdwijnen. De TROS moet net als alle andere publieke omroepen fors gaan bezuinigen en dat heeft "Spreekuur" niet overleefd. We bewezen met dit programma dat er met eenvoudige middelen, boeiende en inhoudsvolle televisie kon worden gemaakt. Desondanks gingen we er uit, omdat de oproepbazen geen flauwe notie hebben van de grote groep kijkers, die graag spirituele programma's willen. Deze doelgroep wil graag in alle rust naar voor hen interessante dingen luisteren en participeren. Er heerst een dwangneurotische gedachte in Televisieland, dat mensen niet langer dan een minuut of vier aandacht voor iets kunnen hebben. Nou, ik ontken dat. Dat geldt misschien wel voor de grote groep die kicks moet hebben. Maar er zijn veel mensen die vrijwel geen televisie kijken, omdat ze zich rot ergeren aan al dat snelle gedoe. In het radioprogramma praat ik alleen met iemand en in het televisieprogramma deed ook het publiek mee dat live kon inbellen en zo vanuit de huiskamer aan het gesprek kon deelnemen. Eerst interviewde ik de gast van die middag. Dat waren vaak mensen die het in het radioprogramma goed deden. De kijkers die dan na dat interview gingen bellen en zich dan met het gesprek gingen bemoeien, vond ik erg leuk. Temeer omdat het niveau hoog was. De mensen openden vaak hun hele hart en waren ontroerend open en eerlijk in hun ontboezemingen. Dat beschouw ik als een groot compliment, want mensen zijn alleen open en eerlijk als je ze absoluut serieus neemt. Televisiepresentatie behoort voor mij misschien tot het verleden, dus ga ik mijn aandacht nu maar volledig richten op mijn radioprogramma's.






top



copyright Martin van der Velde 2007